Op deze laatste zondag van het kerkelijk jaar herdenken we degenen, die in onze gemeente het afgelopen jaar zijn overleden. Dit zijn: zr. Huisman, zr Uuldriks, br. Lingmont, zr. Maaskant, zr. van der Werp, br. Jonker en zr. In ’t Hout.

Het aantal kaarsen aan de rechterkant van de bloemschikking herinnert aan deze gemeenteleden. Aan elke kaars hangt een naamkaartje. De kaars mag aan het eind van de dienst meegenomen worden door de nabestaanden.

Aan de linkerkant ziet u de levensloop van ons, als mens. We worden geboren, zijn teer en klein, dit is uitgedrukt in de witte bloemen, die ongereptheid en zuiverheid symboliseren. Daarna ziet u bloemen in diverse kleuren, dit beeldt het meest bloeiende deel van ons leven uit, waarin we volop leven en veel energie hebben.
De paarse bloemen symboliseren het einde van ons leven, de dood, rouw en verdriet.
Tezamen beelden de bloemen zo ons sterfelijk leven uit in de vorm van een halve cirkel. De cirkel lijkt onderbroken, maar het verbond met de Heer blijft bestaan. Hij maakt de cirkel compleet. Na de dood mogen we bij Hem zijn en in Zijn licht verder leven.
Geprezen is de Heer!

Ik lees u nog een gedicht voor van Hanna Lam

De mensen van voorbij
wij noemen ze hier samen.
de mensen van voorbij
wij noemen ze bij namen.
zo vlinderen zij binnen
in woorden en in zinnen
en zijn we even bij elkaar
aan ‘t eind van ’t kerk’lijk jaar

De mensen van voorbij
zij blijven met ons leven
de mensen van voorbij
ze zijn met ons verweven
in liefde, in verhalen
die wij zo graag herhalen
in bloemengeuren, in een lied
dat op klinkt uit verdriet.

de mensen van voorbij
zij worden niet vergeten
de mensen van voorbij
zijn in een ander weten.
bij God mogen ze wonen,
daar waar geen pijn kan komen.
de mensen van voorbij
zijn in het licht, ….zijn vrij.